‘Vandersanden is een ongeslepen diamant’
In januari werd Johan Deburchgrave de nieuwe CEO van Vandersanden. Hij deelt sterk de waarden en innovatieve focus van ons bedrijf en ziet de samenwerking als een kans om via zijn ervaring nog meer groei en professionalisering te realiseren. In deze blog legt hij uit hoe langetermijndenken een cruciale rol speelde in zijn keuze voor Vandersanden.
Ik heb in mijn carrière al vele waters doorzwommen, zowel in binnen- als buitenlandse bedrijven. Wat ik weliswaar nooit eerder ervaarde bij een eerste bedrijfsbezoek of in eerste gesprekken met medewerkers: de onvermoeibare ondernemersgeest die ik bij Vandersanden zie. Ik voel er iedere dag opnieuw een enorme drive om de mouwen op te stropen en dingen gedaan te krijgen. Zo zit ik ook in elkaar, zo heb ik ook altijd gewerkt.
Wat mij meteen opviel is dat in dit bedrijf zowel kleine als grote innovaties niet alleen ontstaan in co-creatie met klanten, maar ook uit de koker komen van onze eigen medewerkers. We combineren traditie en vakmanschap met een grote drang om continu te vernieuwen. Ik geloof daarbij sterk in een participatieve werkcultuur. Eén plus één is meer dan twee, een bedrijf is meer dan de optelsom van de individuen die er werken. Veel meer. Ik ben dan ook van plan om heel erg goed te luisteren naar de ideeën die leven op de werkvloer.
Stenen die hele generaties overleven
Familiebedrijven zijn bovendien sterk in langetermijndenken. Bij Vandersanden maakt dat echt deel uit van het DNA van de onderneming. We maken een product dat 135 jaar meegaat, onze stenen overleven hele generaties. Hoeveel bedrijven kunnen dat zeggen? Vandersanden heeft de ambitie om binnen 50 jaar nog even relevant te zijn als vandaag.
Het heldere langetermijnperspectief en de bijhorende duurzaamheidsambitie van deze organisatie gaven in dat opzicht de doorslag.
Voor alle grote uitdagingen die op de bouw- en infrawereld afkomen, hebben we namelijk de oplossingen in huis. We ontwikkelen stenen die CO2 uit de lucht halen en de opwarming van de aarde helpen terugdringen. We investeren in circulaire bouwmethodes als droogstapelen om stenen te hergebruiken. We zetten in op automatisering en prefab om de kosten van bouwen behapbaar te houden alsmede een mouw te passen aan het personeelstekort in de bouwsector. Daarnaast denken we mee in oplossingen die beantwoorden aan het veranderende klimaat door met onze straatklinkers in te spelen op een betere waterhuishouding en vergroening.
Collectief welzijn
Ik voel overigens veel trots als ik hier in het bedrijf rondloop en dat komt niet alleen door de visie, het potentieel en de mentaliteit binnen de organisatie. Onze mensen zijn bovenal doordrongen van hun maatschappelijke rol en willen hun verantwoordelijkheid opnemen. Dat gaat vanzelfsprekend over grote globale uitdagingen als het klimaatvraagstuk: hoe bouwen we de historisch grote CO2-uitstoot van onze sector mee af?
Maar het gaat evengoed over een diepe verbondenheid met de lokale gemeenschappen waar we met al onze vestigingen deel van uitmaken. En uiteraard gaat het over de zorg voor onze werknemers, die de gezondste en veiligste werkomgeving verdienen. Dat zit allemaal samen onder de paraplu van wat Vandersanden ‘collectief welzijn’ noemt.
Ik voel overigens veel trots als ik hier in het bedrijf rondloop en dat komt niet alleen door de visie, het potentieel en de mentaliteit binnen de organisatie. Onze mensen zijn bovenal doordrongen van hun maatschappelijke rol en willen hun verantwoordelijkheid opnemen.
Marathon én sprint
Ik zie Vandersanden dankzij haar mensen, oplossing én potentieel kortom als een ongeslepen diamant. We zijn de afgelopen jaren uitgegroeid tot de grootste familiale baksteenfabrikant van Europa, maar er liggen in de toekomst nog veel nieuwe opportuniteiten om verder te groeien. De bouwsector gaat nu weliswaar even door een moeilijke periode: mensen houden de vinger op de knip, bouw- en infraprojecten worden uitgesteld. Maar het lijkt erop dat vanaf 2025 de sector zich weer zal herstellen.
Als nieuwe CEO is het daarom mijn opdracht om, samen met anderen, de visie en de strategie voor de komende jaren uit te tekenen en groei te realiseren. Hoe maken we onze ambities waar? Hoe delen we de grote plannen en doelen op in behapbare stukken? De kunst bestaat erin om voortdurend het juiste evenwicht te vinden tussen wat nodig is op de lange termijn en op de korte termijn. We moeten twee disciplines combineren: de marathon en de sprint.
Die visie en strategie moeten we zo expliciet mogelijk maken, zodat we er duidelijk over kunnen communiceren en alle medewerkers en alle teams ermee aan de slag kunnen. Zo kunnen we die ongeslepen diamant beetje bij beetje slijpen en nog meer doen schitteren.
Johan Deburchgrave
