Angielskie osiedle w Hoofddorp (NL)

W południowej części holenderskiego miasta Hoofddorp znajduje się Tudorpark, czyli osiedle o wyjątkowym wyglądzie. Projekt zaprojektowano mianowicie według charakterystycznego angielskiego stylu tudorskiego. Plan zagospodarowania przestrzennego stworzyła Martine van Vliet, architekt krajobrazu i urbanista.

Architekt miejski Fred Kaay chciał podejść do tego projektu nieco inaczej. Trochę w stylu angielskim, romantycznie i z płynnymi liniami.

Martine van Vliet

Architekt krajobrazu

Urbaniści i architekci często decydują się na stosowanie prostych linii w przypadku projektowania osiedli na polderach. W przypadku Tudorpark są one jednak rzadkością. „Architekt miejski Fred Kaay chciał podejść do tego projektu nieco inaczej”, mówi van Vliet. „Trochę w stylu angielskim, romantycznie i z płynnymi liniami. W porozumieniu z gminą wybraliśmy więc styl tudorski”. Ten styl architektoniczny powstał w okresie panowania angielskiej dynastii Tudorów w latach 1486-1603. Styl ten cechuje się bogatymi zdobieniami powierzchni murowanych, takimi jak łuki, szczyty schodkowe i pinakle. Domy mają strome dachy kryte gładkimi dachówkami, okna ze szprosami i rzucające się w oczy kominy z charakterystycznie wystającymi z nich rurami.

Zielona przestrzeń publiczna z brukami klinkierowymi i płytami kamiennymi

Van Vliet dobrze przygotowała się do tego projektu: „Normalnie przygotowuję się do projektów samodzielnie, ale w tym przypadku wspólnie z kilkoma innymi architektami udałam się na wycieczkę do Anglii. Tam zwiedziliśmy bardzo wiele osiedli, posiadłości i wiosek, które niesamowicie zainspirowały nas do tego, aby również w Hoofddorp stworzyć ciepły, angielski klimat”. W tym przypadku istotny jest bowiem nie tylko sam styl architektoniczny. Dużą rolę odgrywa również aranżacja przestrzeni publicznej.

Van Vliet: „Użyliśmy na przykład nie tylko bruków klinkierowych, ale także płyt kamiennych, które zazwyczaj trudno znaleźć w przypadku nowo budowanych projektów. Stworzyliśmy różne placyki i tereny zielone, wplatając wiele motywów roślinnych, aby zapewnić dodatkowe urozmaicenia. Układ przestrzeni obejmującej zieleń i wodę dobrze wpisuje się w styl tudorski, zwłaszcza w połączeniu z drewnianymi konstrukcjami kratowymi i kamiennymi mostkami, które pełnią tu rolę elementów przyciągających uwagę”.

Mimo iż nad projektem Tudorpark pracowało wielu różnych architektów, ostatecznie udało się stworzyć jedną spójną całość. Martine van Vliet opowiada, jak do tego doszło: „Na początkowym etapie projektu sformułowaliśmy dziewięć zasad, których mieliśmy trzymać się jako projektanci. W ramach licznych warsztatów określiliśmy różne typy domów, zastanawialiśmy się, gdzie chcemy wprowadzić poszczególne akcenty, a także jakie wyjątkowe elementy chcemy wyeksponować. Fantastycznie jest widzieć, jak każdy w ramach samodzielnie nałożonych ograniczeń wykrzesał z siebie maksymalną przestrzeń na kreatywność. Przestrzeganie tych zasad się opłaciło. Styl jest konsekwentnie zrealizowany, dzięki czemu osiedle stało się naprawdę spójną całością. Obecnie nowo budowane osiedla są zazwyczaj bardzo zróżnicowane pod względem aranżacji”.

Wybór bruków klinkierowych był ważny, bo jak mówi dalej Van Vliet: „Ulice tworzą główną strukturę całego osiedla. To, co osobiście najbardziej mi się podoba, to fakt, że nie można zobaczyć ich końca, ponieważ nie są one proste. Zapewnia to efekt przestrzenny, który sprawia wrażenia, jakby ulica biegła w nieskończoność. Nawierzchnia jest wykonana wszędzie z tego samego bruku i ułożona w tym samym wzorze. Również to zapewnia wspomnianą już jednorodność.

Drogi wjazdowe można było pokryć tym samym brukiem, dzięki czemu dobrze ze sobą współgrają. Każda strefa osiedla wykazuje jednak pewne drobne niuanse, jeśli chodzi o użyte materiały. Na przykład, na potrzeby budowy pierwszej wysepki zastosowano żółty klinkier w połączeniu czerwoną cegłą. Właśnie dzięki temu ulice emanują tutaj ciepłem, które pasuje do stylu tudorskiego”.